Kiedyś tak sobie kiedyś myślałem, że rozwój duchowy to rozwój emocjonalny człowieka, uwzględniający wszystkie jego stany funkcjonujące w umyśle człowieka zgodnie z zasadą: nic, co ludzkie nie jest nam obce.

Obecnie człowiek jest świadomy swojej fizycznej natury i w większości przypadków utożsamia się ze swoim ciałem i szeroko rozumianym umysłem. Nie ma, więc w tym nic dziwnego, że, na co dzień to, co fizyczne, (czyli namacalne) jest dla niego najważniejsze.