Rdzeniem prac naukowych, do których zalicza się prace licencjackie, magisterskie oraz prace dyplomowe jest rozwinięcie, czyli tzw. osnowa pracy. Rozwinięcie to dzieli się na poszczególne rozdziały i podrozdziały. Treć rozdziałów może zawierać:
krytyczną analizę zebranego materiału zródłowego i badawczego,
charakterystykę poszczególnych zagadnień na podstawie materiału zródłowego i wyników badań własnych autora,
porównanie wyników badań własnych z poglądami na dane zagadnienie wyrażonymi w istniejącej literaturze , a także - ewentualnie - krytykę tych poglądów,
ocenę zgromadzonych materiałów zródłowych i wyników badań własnych.
W rozwinięciu pracy muszą znalezć odzwierciedlenie okrelony we wstępie cel oraz tezy pracy. Konstrukcja rozdziałów, z których składają się prace magisterskie powinna być zgodna z zasadami ciągu wynikania oraz układu hierarchicznego. Według pierwszej każdy rozdział następny powinien być kontynuacją poprzedniego. Kolejna zasada przejawia się w nierównorzędnoci częci pracy, przykładowo rozdziałów i podrozdziałów oraz punktów, z których zbudowane są prace licencjackie oraz inne opracowania naukowe. Są one uporządkowane w sposób hierarchiczny. W planie pracy należy przewidzieć miejsce na omówienie wyników badań własnych. Istotne jest tutaj zalecenie, że nie mogą one stanowić marginesu pracy ani być przedstawione w izolacji od badań innych autorów, lecz powinny być ukazane na tle dotychczasowej wiedzy, w porównaniu z innymi badaniami tyczącymi tego samego zagadnienia.
