Już w latach drugiej wojny światowej został zapoczątkowany proces przeobrażeń w nauce i technice, które miały wywrzeć głęboki wpływ na gospodarkę i społeczeństwo wszystkich krajów. Charakterystyczną cechą nowego etapu rozwoju było bezpośrednie związanie nauki z techniką, w wyniku którego postępy badań prowadziły do powstawania nowych dziedzin przemysłu oraz znacznego przyspieszenia rozwoju tradycyjnych gałęzi gospodarki. O ile w przeszłości technika rozwijała się przede wszystkim w rezultacie gromadzenia doświadczeń w procesie produkcji oraz wynalazków ludzi z tą produkcją związanych, w latach czterdziestych największe osiągnięcia techniczne zawdzięczano postępowi nauki. Zjawisko to stało się typowe w następnych dziesięcioleciach. Z drugiej strony rozwój przemysłu, a zwłaszcza doskonalenie technologii produkcji, legły u podstaw wielu osiągnięć naukowych.